life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

ก้นเหว

4 Comments

โลกรู้จัก เจ. เค. โรว์ลิง ในฐานะนักเขียนซึ่งเขียนหนังสือขายดี

เป็นนักประพันธ์ร่ำรวยที่สุดในโลก จากผลงานชุด แฮร์รี พ็อตเตอร์

แต่ไม่ค่อยมีคนรู้ว่ากว่าจะมาถึงวันนี้

เธอต้องผ่านประสบการณ์ของความล้มเหลวมามากเพียงใด

.

เจ. เค. โรว์ลิง กล่าวปาฐกถาในวันรับปริญญาของนักศึกษามหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในปี ค.ศ. 2008

ยืนยันว่า ความสำเร็จของเธอทั้งหมดนี้ถือกำเนิดมาจากความล้มเหลว!

.

ตอนที่เธอเรียนวิชาภาษาคลาสสิก อยากเขียนนวนิยาย พ่อแม่ก็ไม่เห็นด้วย

ในวัยนั้นเธอไม่กลัวความจน แต่กลัวความล้มเหลว

เธอ ใช้เวลาส่วนมากในมหาวิทยาลัยในร้านกาแฟ เขียนเรื่องต่างๆ ไม่ค่อยเข้าห้องเรียน

ขณะที่การสอบเป็นมาตรวัดความสำเร็จ แน่ละเธอสอบผ่าน

แต่หากวัดด้วยมาตรฐานของสังคมโลก

สิ่งต่างๆ ที่เธอทำเรียกว่า ‘ความล้มเหลว’ อย่างแน่นอน

ล้มเหลวในชีวิตแต่งงาน ตกงาน เลี้ยงลูกตัวคนเดียว และยากจน

ชีวิตช่วงนั้นมืดมน ไม่สนุกอย่างยิ่ง

.

กระนั้นความล้มเหลวก็มีประโยชน์ของมัน

.

เธอ บอกว่า มันทำให้เรารู้ว่าอะไรเป็นสิ่งจำเป็น อะไรไม่จำเป็นต่อชีวิต

มันทำให้เธอเหลือทางเดินเดียวคือทุ่มพลังงานทั้งหมดที่มีไปในทิศทางที่ต้องการอย่างยิ่ง

ในกรณีของเธอคือการเขียนหนังสือ

หากเธอประสบความสำเร็จในด้านอื่นแล้ว

โอกาสที่เธอจะมาเขียนหนังสือตามใจฝันคงน้อย

จุดนี้เองที่ทำให้เธอเป็นอิสระ!

เพราะประสบจุดต่ำสุดที่ก้นเหวแล้ว และยังไม่ตาย ยังมีลูกสาว ยังมีเครื่องพิมพ์ดีด ยังมีความคิดสร้างสรรค์ในหัว

ดังนั้นจุดต่ำสุดกลายเป็นฐานในการสร้างชีวิตใหม่

.

เจ. เค. โรว์ลิง เล่าว่า ความล้มเหลวทำให้รู้สึกความมั่นคง

มันสอนสิ่งที่ไม่อาจเรียนจากสายทางอื่น

มันทำให้คุณรู้จักการเอาตัวรอด

.

เธอบอกว่าความสุขในชีวิตคือการเรียนรู้ว่า ชีวิตไม่ใช่รายการของสิ่งที่คุณทำสำเร็จมามากน้อยเท่าไร

.

เรา เคยได้ยินเรื่องราวของคนที่ล้มเหลวแล้วประสบความสำเร็จ

ตัวอย่างมีมากมาย รายละเอียดของเรื่องราวชีวิตอาจต่างกัน แต่เนื้อหาเหมือนกันทั้งหมด นั่นคือ

1 ความล้มเหลวเป็นมาตรวัดที่ไม่เหมือนกันในแต่ละสังคม

2 หากล้มแล้วลุกขึ้นมาเดินต่อ ก็มีโอกาสสูงที่จะประสบความสำเร็จ

ตัวอย่างเหล่านี้ซ้ำๆ กันเสมอ และนี่เป็นข่าวดี

เพราะมันยืนยันกับเราว่า เราทุกคนมีโอกาสที่จะก้าวพ้นความล้มเหลวไปสู่ความสำเร็จ

.

ขอเพียงลุกขึ้น เงยหน้า ยิ้มสักนิด แล้วเดินก้าวต่อไป

.

วินทร์ เลียววาริณ 27 พฤศจิกายน 2553

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

4 thoughts on “ก้นเหว

  1. ขอบคุณบทความดี ๆ ครับพี่ฮัด

  2. เคยอ่านบทพูดจริงๆตอนที่เจ.เค. พูดที่ฮาเวิร์ด เหมือนกัน
    เป็นคำพูดที่ทรงพลังดีนะ (แต่อีกคนที่เราชอบมากก็คือปาฐกถาของสตีฟ จ็อบส์)
    เราว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดของคนที่ประสบความสำเร็จก็คือ
    อย่างน้อยเค้ารู้ว่าเค้าชอบอะไร หรืออยากทำอะไร
    แล้วก็มุ่งมั่นที่จะทำสิ่งนั้นแบบไม่ลังเลแล้วก็ไม่ตามคนอื่นด้วย ^ ^

  3. นั่นสินะค่ะ..
    อย่างน้อยสิ่งรอบข้างก็ยังคอยเป็นแรงฮึดให้เราลุกขึ้นมา
    เมื่อวานดูรายการหลังคาเดียวกัน ทาง Thai PBS
    ผญ.คนนึงที่ทำงานหนักจนไม่มีเวลาพักผ่อน ทรุดจนเข้ารพ.14 วัน
    หูไม่ได้ยิน..เคยคิดจะฆ่าตัวตาย เพราะไม่อยากอยู่เป็นภาระของพ่อแม่ พี่น้อง…
    จนสุดท้าย..ก็รู้ว่าอยู่เพื่อคนที่เรารักและรักเรา..ครอบครัวเค้าอบอุ่นมาก ดูแล้วน้ำตาซึม
    เข้มแข็ง กำลังใจเยี่ยม..

  4. เยี่ยมจริงๆ สงสัยเราจะยังล้มเหลวไม่พอแหะ *-*

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s