life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

บ.ก.ชินจัง

4 Comments

ไม่รู้ว่าเคยโม้ไปหรือยัง ว่าผมเคยเป็น บ.ก. จุลสารของชมรมอาสาฯใน ม. ที่ผมเคยเรียนอยู่

เป็นได้ 1 ปีเขาก็ปลด เอ้ย..ไม่ใช่ครบวาระเขาเปลี่ยนตำแหน่งในชมรมให้รุ่นน้องมาบริหารใหม่ทุกปี

ส่วนเราก็ขยับเป็นผู้อาวุโส เป็นที่ปรึกษากันไป

จุลสารที่ผมทำ เป็นความตั้งใจของผมเลยที่จะเปลี่ยนโฉมจุลสารที่มีเนื้อหาเพื่อชีวิต(ก็ชมรมอาสาฯนี่นะ)ที่เคยทำมา

ให้มันดูโปร่งๆสบายๆ ไม่ต้องหนักแน่นเพื่อชีวิตนัก หน้าปกสีขาวล้วนชวนให้นึกถึงหนังสือปกขาว(ไม่รู้ว่าเด็กๆสมัยนี้ยังรู้จักหนังสือปกขาวกันหรือเปล่า?)มีการออกแบบเป็นตราประทับว่า new generation ดูเก๋ไม่หยอก ให้เพื่อนทำให้โดยบอกคอนเซ็ปไป ด้านหลังเป็นส่วนของสมาชิกบริหารชมรม ออกแบบให้ผู้ชายเป็นรูปชินจััง ส่วนผู้หญิงเป็นรูปเนเน่จัง

ตอนนั้นทำก็ว่าทำได้ดีนะครับ ใช้พิมพ์ดีดทำ เพราะว่าไม่มีเครื่องคอมฯใช้ และก็ยังใช้ไม่เก่ง(สมัยนั้นคอมฯยังไม่แพร่หลายแบบเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าประจำบ้านแบบนี้ ใน ม. ก็ยังไม่ได้มีศูนย์คอมฯใหญ่โต เป็นยุคเชื่อมต่อระหว่าง DOS กับ windows) ยืมพิมพ์ดีดเพื่อนมาจิ้มดีด(ตอนนั้นยังพิมพ์ดีดไม่เป็นเหมือนกัน) นั่งจิ้มป๊อกๆแป๊กๆในหอพักนักศึกษาจนครบเล่ม

1 ปีที่รับผิดชอบหน้าที่ ผมทำออกมา 2 ฉบับ(ตามกำหนดว่าให้ทำเทอมละ 1 ฉบับ) ตอนนี้ผมก็ยังเก็บไว้อยู่ มาดูอีกที ก็คิดว่ามันก็ไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไรนักหรอก (หมายถึงยังไม่ค่อยดีเท่าไร)

สมัยเรียนผมค่อนข้างทำกิจกรรมหลากหลายครับ ทำๆโดยไม่ค่อยตั้งใจเรียนมากเท่าที่ควร ซึ่งสิ่งหนึ่งหากใครถามผมว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะทำอะไร นั่นคือ ผมจะตั้งใจเรียน เพราะรู้สึกว่า ผมยังใช้ศักยภาพในการเรียนของผมอย่างไม่เต็มที่ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะงดทำกิจกรรมแล้วหันมาตั้งใจเรียนเพียงอย่างเดียวนะครับ

ผมเชื่อว่า การเรียนให้ได้ดี กับการทำกิจกรรมมันไปด้วยกันได้

จุลสารทั้ง 2 เล่ม ถูกเก็บเหมือนตายอยู่ในกล่องใส่ของจิปาถะ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสิ่งเล็กๆน้อยๆ เหมือนเข็มหมุดที่ปักไว้ตามร่องรอยของกาลเวลา

วันดีคืนดีมันก็ถูกเปิดขึ้นด้วยแรงโหยหาของความทรงจำ

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

4 thoughts on “บ.ก.ชินจัง

  1. ยังดีครับ ของผมนี่สิ จะกิจกรรมก็ไม่สุด จะเรียนก็ไม่เต็มที่ ออกแนวกั๊ก ๆ แต่ก็จบมาได้อย่างค่อนข้างดี

  2. เราไม่เคยทำกิจกรรมอะไรเลยกับมหาวิทยาลัย
    แต่พอตกเย็น ก็นัดก๊งกันทุกที (อันนี้ไม่เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยแต่อย่างใด)
    เคยคิดเหมือนกันนะ ว่าที่ที่เราจากมามันสอนให้เราชอบอยู่ตัวคนเดียวเกินไป
    เป็นคณะที่ไม่เอื้อต่อกิจกรรมด้วยประการทั้งปวง
    (แต่ถ้าเป็น กิจกิน นี่แทบไม่มีใครเกี่ยงเลย 55 )

  3. นึกย้อนไปช่วงเวลาเรียนมหาวิทยาลัย
    ….
    ….
    นึกไม่ออก
    ….
    ….
    มันนานเกิ๊น

    จำได้อันนึงคือ ทำหนังสือสโมสรนิสิตวิศวะ
    ยังใช้ เครื่องโรเนียว อยู่เลย

  4. เริ่มเล่าความหลัง…แล้ววววววววว… อิอิ

    ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะจัดทัวร์กับเพื่อนๆ ไปเที่ยวทุกครั้งที่มีโอกาสเลย 55+

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s