life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

เมื่อสถานที่ไม่มีความสำคัญ

5 Comments

สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมนัดกับเพื่อนที่นครปฐม ที่เขาว่า-ส้มโอหวาน ข้าวสารขาว ลูกสาวสวย-นั่นล่ะครับ

(เดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนคำขวัญแล้วครับ ข้อความข้างบนเป็นคำขวัญจังหวัดอันเก่า)

เพื่อนจะไปไหว้พระร่วงฯที่พระปฐมเจดีย์

จะเรียกว่า “ไป” หรือ “กลับไป” ก็ได้ เพราะผมพำนักอยู่ที่นครปฐมอยู่ถึง 7 ปี

7 ปีที่มากพอที่จะทำให้มีช่วงเวลาที่จมหัวจนท้ายกับที่นั่น

สมัยที่เรียนจบใหม่ๆ เหมือนเป็นโชคดี

ในช่วงเวลาที่ยังอยากยึดเหนี่ยวมหาลัยไว้เป็นที่พึ่ง

ผมยังได้ใช้เวลาทำงานอยู่ในละแวกนั้นต่ออีก 3 ปี

5 ปีมาแล้วที่ผมไม่ไ้ด้กลับไปเยี่ยมนครปฐมอีกเลย

หลายอย่าง(มากๆ)ที่เปลี่ยนแปลงไป

ไม่ว่าจะเป็นมหาลัยที่เคยร่ำเรียน หรือว่าสนามจันทร์ที่ผ่านเข้าไปแทบทุกวัน(ในสมัยนั้น)

ไม่รวมบรรยากาศโดยรอบ

ผมเดินเข้าไปในมหาลัยด้วยความคุ้นเคย

น่าแปลกใจที่ความรู้สึกเก่าๆ ที่เคยรู้สึกว่าจะยึดที่นี่เป็นสรณะ กลับเปลี่ยนไป

ผมแทบไม่รู้สึกอะไรกับสถานที่นี้

เดินเข้าไปเพื่อที่จะทะลุออกไปอีกด้าน(เพื่อจะพบว่าประตูมันปิด ทางเข้า-ทางออก ไม่เหมือนเดิม เล่นเอางงไปหมด)

สนามจันทร์ ที่เคยเข้ามาวิ่ง ที่เคยขี่จักรยานผ่านไปเพื่อไปตลาด ก็ไม่เหมือนเดิม

ผมก็ไม่เหมือนเดิม จากที่เคยเป็นเหมือนเจ้าถิ่น วันนี้ก็กลายเป็นนักท่องเที่ยวคนหนึ่ง

วันนี้ผมรู้สึกว่าสิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ที่การกลับไปอยู่ในสถานที่เก่าๆในอดีต

หากเราสิ่งที่เราควรจะยึดเหนี่ยวมันไว้ คือ มิตรภาพ

…ลองมาคิดอีกที ที่ว่าผมไม่ยึดติืดกับอดีต ก็อาจไม่ใช่

ผมอาจยึดติดกับอดีตมากเกินไป จนไม่อยากกลับไปเห็นการเปลี่ยนแปลง

ความทรงจำดีๆ หลายเรื่อง ก็สมควรถูกสต๊าฟเก็บไว้ในลิ้นชักสำหรับการระลึกถึง

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

5 thoughts on “เมื่อสถานที่ไม่มีความสำคัญ

  1. ขนาดตึกคณะที่ผมไปแทบทุกวัน หลังจากเรียนจบไม่กี่สัปดาห์ พอได้กลับไปก็ไม่ได้รู้สึกผูกพันอะไรกับมันเลยครับ
    เพราะสิ่งที่ทำให้ผมมีความทรงจำกับตึกนี้คือ เพื่อนๆ ที่เรียนด้วยกันมา 6 ปีมากกว่า ซึ่งวันนี้พวกเขาก็แยกย้ายกันไปตามเส้นทางของตัวเองกันหมดแล้ว

  2. สถานที่เปลี่ยนแต่มิตรภาพระหว่างเพื่อนไม่เคยเปลี่ยนจริงๆค่ะ…

    นครปฐมเคยไปแค่ครั้งเดียวค่ะ ตอนที่ขับรถเป็นใหม่ๆมีคนบอกว่าถ้าจะให้จบหลักสูตรการขับรถต้องขับทางไกลข้ามจังหวัด พอดีบ้านอยู่ตลิ่งชัน เลยลองขับไปนครปฐมซึ่งอยู่ใกล้สุดอีกทั้งแม่อยากไปหาน้าที่นครปฐมด้วย เลยได้ 2 เด้งเลย อืม..คิดถึงอดีตแล้วเป็นอะไรที่ตื่นเต้นดี แม้ว่าจะไม่เคยเรียนที่นี่ แต่ก็ขอขอบคุณนครปฐมที่ทำให้เราเรียนขับรถได้จบหลักสูตรค่ะ

  3. เด๋วนี้ต้องยอมรับว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีการเปลี่ยนแปลง
    ตึกราบ้านช่อง อาคาร เราเคยเห็น คุ้นชินกับภาพแบบนั้นซะแล้ว
    เมื่อเราหวนกลับไปอีกที ก้อย่อมหวนคิดถึงสิ่งเก่าๆที่เราใช้ชีวิตและได้สัมผัสกับมันมา

    แต่ในเมื่อมันเปลี่ยนไปแล้ว เราก้อต้องทำใจยอมรับกับการเปลี่ยนแปลงของสิ่งภายนอก
    ซึ่งสิ่งที่อยู่ในใจมันไม่เคยเปลี่ยนไปตามกาลเววลา “มิตรภา” “ความทรงจำ”

  4. แม้สถานที่เปลี่ยนแปลงไป แต่ใจยังผูกพัน

  5. เดาว่า
    ถ้านครปฐมพูดได้ สนามจันทร์บอกเป็น ก็คงเอ่ยในทำนองเดียวกันว่า
    พี่ฮัดก็เปลี่ยนไปไม่ใช่น้อย

    ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง
    ความผูกพันอยู่ในความทรงจำ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s