life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

รวมเรื่องสะเปะสะปะ #2

22 Comments

 

+++ แถวบ้านผมมีป้ายโฆษณา (คนจัดทำอาจอยากเรียกว่าป้ายรณรงค์) ของทางเทศบาล

มีหน้าของนายกเทศมนตรีใหญ่ๆ ใส่เสื้อสกรีนคำว่า green อะไรสักอย่าง ทำท่ารณรงค์ให้ใช้ถุงผ้า

นัยว่าเพื่อลดขยะและลดโลกร้อน(ตามระเบียบ) ป้ายโฆษณาทำด้วยแผ่นไวนิล ซึ่งผมไม่รู้ว่าแผ่นไวนิลมันไปช่วยลดโลกร้อนได้ตรงไหน

ความจริงไม่ต้องทำไอ้แผ่นป้ายนี่น่าจะเป็นการช่วยฯมากกว่าเสียอีก

ในรูปผมเห็นมีกิจกรรมขี่จักรยาน ปลูกต้นไม้ ซึ่งผมสารภาพเลยว่าเป็นคนในเขตเทศบาลนี้ก็ยังไม่รู้ว่าเขาไปขี่จักรยานกันตอนไหน

หรือไปปลูกต้นไม้กันที่ไหน และตั้งแต่อยู่มาก็ไม่เคยเห็นใครเขาขี่จักรยานเป็นพาหนะกันสักกี่คน

 

+++ ว่ากันเรื่องป้ายไวนิล วันก่อนได้เข้าไปในจุฬาฯตรงแถวศูนย์หนังสือ เห็นมีป้ายคัทเอาท์กิจกรรมนักศึกษาปริ๊นท์ด้วยไวนิล

ทำให้นึกถึงสมัยเรียนที่เคยออกแบบและวาดป้ายคัทเอาท์ของคณะ

ผมว่าถึงแม้ว่ามันจะไม่สวยงามเท่าประสิทธิภาพการสกรีนจากระบบคอมพิวเตอร์ แต่ก็ให้ความรู้สึกที่ดีกว่า

 

+++ ผมได้ไปบ้านคนอื่น เห็นเขาซื้อของเล่นให้ลูกหลานได้ทุกวัน จนพื้นที่ภายในบ้านแทบจะเป็นสุสานของเล่น

คงจะไม่มีปัญหาอะไรถ้ามีเงินจ่าย แต่สิ่งที่เขาคงจะลืมไปคือการสอนให้ลูกหลานรู้จักที่จะรักข้าวของที่ได้มาด้วย

 

+++ รายการสารคดีดีๆในบ้านเราก็พอเคยเห็นผ่านตามาบ้างแต่ก็น้อย และมักไม่ค่อยมีโฆษณา ก็คงจะเรียกได้ว่าเป็น ลมหายใจ ของรายการ

หลายรายการดีๆ ก็ต้องพับกลับบ้านไปด้วยเวลาไม่นาน ปล่อยเนื้อที่ให้รายการละคร เกมโชว์ มาจับจองบันเทิง(อย่างเดียว)สมองกันไป

บางทีอดคิดไม่ได้ว่า บางทีสิ่งเหล่านี้ก็สะท้อนคุณภาพของคนในประเทศได้เหมือนกัน

 

+++ ผมนั่งดูโฆษณาโปรโมชั่นค่าโทรในโทรทัศน์ ต่างเน้นว่าเม้าท์ได้ทนได้นาน เพราะค่าโทรถูก (จริงหรือ?) แต่ไม่เคยบอกว่า

การโทรแต่ว่าจำเป็นจะช่วยประหยัดได้มากกว่าทั้งเงินและเวลา

 

+++ ขอพูดเรื่องโฆษณาอีกเรื่อง ผมพึ่งรู้ว่าชายไทยนั้นจะช่วยเหลือแต่ผู้หญิงที่มีรักแร้ขาวเป็นยองใย

 

+++ ผมไปเปิดหนังสือนอกเวลาที่แนะนำให้นักเรียนอ่าน เล่มหนึ่งราคาเกือบ 200 บาท ผมไม่รู้ว่าราคาแบบนี้จะส่งเสริมการอ่านได้อย่างไร

 

+++ บังเอิญได้ยินชื่อเพลง “เห็นหมีหนูไหม” ทางเคเบิลทีวี ก็รู้สึกตกใจว่าวงการเพลงลูกทุ่งของไทยเดี๋ยวนี้เล่นกันถึงพริกถึงขิงขนาดนี้แล้ว

วันก่อนผมเลยลองเปิด MV ดูใน youtube ไม่รู้เหมือนกันว่า คนแต่งเพลงได้เอาติ่งอะไรบรรเจิดมันขึ้นมา

 

ขอแค่นี้ก่อนนะครับเดี๋ยวเอนทรี่นี้จะยาวจนเกินไป

อย่าพึ่งหนีกันไปนะครับ ผมยังรู้สึกอุ่นใจอยู่เสมอถ้าคุณๆยังเข้ามาอ่าน

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

22 thoughts on “รวมเรื่องสะเปะสะปะ #2

  1. อ่านเอนทรี่นี้แล้ว รู้สึกว่า >> พี่ฮัดขี้บ่นว่ะ!! << ปล.ไม่รู้พูดตรงไปป่าว ขอโทษนะคร้า เผื่อไม่พอใจ

  2. ปล.2 ไอ้เรื่องที่เขียนมาน่ะ เค้ารู้กันทุกคนแหละ แต่มันไม่มีคนปฏิบัติ ถ้าอยากปฏิวัติต้องเริ่มจากตัวพี่เขียนและทำ เช่น การขี้น้องจั๊ก เป็นต้นปล.3 เรื่องโฆษณา แล้วก็การตั้งชื่อเพลง นาว่าเป็นหลักการตลาดนะ ซึ่งทุกวงการล้วนมีการโฆษณาเพื่อมห้ผู้บริโภคซื้อของขององค์กรตน เวอร์ทุกอันหละ นาว่า อันนี้ไปอ่านเบสิคของการตลาดก็จะมีหลักการเดียวกัน (พันทิพเถียงกันเรื่องนี้เยอะโคตร)

  3. ปล.4 เรื่องการสอนลูกสอนหลาน นาว่ามันก็แล้วแต่ครอบครัวแล้วก็การปลูกฝังอีกหละ อย่างนา ตั้งแต่เกิดมา "ไม่เคย" มีของเล่นแม้แต่ชิ้นเดียว กับเด็กข้างบ้าน ที่ของเล่นเต็มบ้าน โตมา เด็กคนนั้นก็ไม่ได้เป็นคนเลวของสังคมนะคะ นั่นคือ การมีของเล่นเยอะน้อย โดยได้มาด้วยตัวเค้าหรือไม่ ย่อมไม่ได้เป็นตัววัดใดๆ นาว่า แค่เป็นคนดี เท่าเนี่ย…..พอแล้วล่ะจร้า ^^

  4. สุดท้าย พี่เห็นมั้ยว่า การโฆษณาทางการตลาดมีผลอย่างมาก ดูอย่างพี่สิ ยังไปหาเอ็มวีเปิดจากยูทูปเพื่อดูเลย ใช่มั้ย!!! ^_^

  5. เพิ่งรู้ว่าศาก็เป็นคนสะเปะสะปะเหมือนพี่ฮัดเลย อาจจะหนักกว่านิดตรงที่คิดว่าไม่มีทางมีลูกอีกแน่ๆกลัวสังคมสะเปะสะปะนี้เหลือเกิน

  6. อันนี้คงต้องขอตอบนะจ๊ะ เพราะคิดว่าอาจเข้าใจอะไรไม่ตรงกันครับ- พี่ไม่ได้ว่าใครจะช่วยโลกหรือไม่ช่วยโลกอะไรสักอย่างครับ พี่แค่ต้องการจะพูดถึงป้ายแถวบ้านพี่แค่ันั้นเอง- เรื่องเพลง พี่เห็นในทีวีครั้งเดียว ไม่เคยอ่านเรื่องนี้ในพันทิพย์เลยครับ ที่พี่พูดคงเป็นเรื่องส่วนตัวแท้ๆ ที่ไม่ได้ตามว่าเขาพูดกันมานานแล้วแล้วก็อีกเรื่อง…การต้องการขายของเพียงอย่างเดียวโดยไม่คำนึงถึงจริยธรรมเลยคงไม่ดีมั้งครับ- พี่ไม่ได้พูดว่าเด็กคนนี้จะเจริญเติบโตเป็นเด็กไม่ดีเลยนะครับ ตีความเกินเลยไปหรือเปล่า?

  7. พูดตรงครับ แต่ไม่ตรงประเด็นที่ต้องการสื่อสารกันครับ

  8. นาเข้าใจพี่แหละ แต่มองต่างมุม ปล.คือถ้าอยากให้โลกเป็นแบบไหน ต้องเริ่มจากเราทำนะนาว่า อีกอย่าง เรื่องพวกนี้ นาไม่ค่อยคิดแล้วว่ะ ตอนนี้คิดแต่ ทำงานยังงัยให้รวย เก่ง!!! ทำประโยชน์กับสังคมได้ แค่นี้ก็ปวดหัวแว้วววว >_<!!!อย่าเครียดนะพี่ นานิสัยไม่ดี ชอบพูดจาขวานผ่าซาก แฮ่ๆ….

  9. ไม่มีอะไรต้องเครียดจ๊ะ แต่ยืนยันว่า เราสื่อสารกันคนละประเด็นครับ

  10. กรีสสส ไม่ได้อ่านคอมเมนท์พี่ด้านบนเลย เพิ่งมาอ่าน ฮี่ๆ มองคนละประเด็นอย่างแรงจร้า!!! ^^

  11. ในฐานะคนที่ดูทีวีน้อยอันดับต้นๆของประเทศ ผมมีความคิดเห็นประมาณนี้ครับไล่ตามทีละเรื่องในเอนทรี่1.หลักของการเมือง (โดยฉพาะท้องถิ่น) คือผักชีโรยหน้า และขายผ้าเอาหน้ารอด แถวบ้านแม่ที่ ตจว. เจอการรณรงค์ปัญญาอ่อนหลายหนแล้วครับ เช่น เอาป้ายรณรงค์กินงดเหล้า ไปแขวนหน้าร้านค้าที่ทั้งร้านขายแต่เหล้า

  12. 2.ไม่ต้องมองย้อนไกลครับ ตอนผมอยู่ปี 1-3 คณะผมทำคัตเอาท์แบบเขียนมือสดๆลงกระดานไม้แทบตลอด มาปีสองปีหลังนี่ ผมเห็นแต่การปรินต์ไวนิลแผ่นควายๆ ราคาแพงๆ ใช้แล้วทิ้ง การเรียนการสอนในชั้นเรียน (ที่เน้นเรื่องกรีนเหลือเกิน) ล้มเหลวแบบทุเรศสิ้นดี(ตอนปีสอง มีเพื่อนคนนึงแหวกขนบ ด้วยการทำเพลทพรีเซนท์แบบวาดมือ ไม่ยอมปรินต์คอมพ์ ผลไม่ต้องสืบครับ อาจารย์ต่อว่าว่าไม่ให้เกียรติอาจารย์. . .)

  13. 3.อะไรได้มาง่าย มักสิ้นค่าอย่างรวดเร็ว บ้านผมไม่เคยซื้อของเล่นให้ง่ายๆ ต้องตั้งใจเรียน หรือทำดีอะไรสักอย่างแลกเปล่ยนก่อนเสมอ ผมไม่รู้การเอาของเล่นมาเป็นรางวัลหลอกล่อให้ผมทำโน่นนี่ มันดีหรือเปล่า แต่มันทำให้ผมรักและผูกพันของเล่นทุกชิ้นที่มี4.เพื่อนผมเคยทำทีวีช่องสารคดีครับ (ดังมากด้วย แต่ขอไม่เอ่ยชื่อ) ให้เงินตอบแทนห่วยมาก แต่ใช้งานแบบแทบจะเป็นผัวเป็นเมียเจ้าของรายการ มันสะท้อนอะไรบางอย่างสืบเนื่องจากประเด็นที่พี่ฮัดพูดในเอนทรี่ล่ะครับ

  14. 5.นอกจากโปรโมชั่นโทรสนั่น เมาท์กระจุย ยังแถมด้วยโปรโมชั่นเล่นเฟซบุค ทวิตเตอร์ แชทฟรีตลอด 8 ชาติ ซึ่งผมไม่เหนว่ามันคือสาระอะไรของการสื่อสารเลย คนสมัยนี้สื่อสารอะไรตลอดเวลา และมากมายอะไรขนาดนั้น แต่ทำไมเวลามีข่าวขัดแย้งกันใหญ่โตทีไร มันส่อถึงความขาดแคลนการสื่อสารที่ดีตลอด? แล้วเราหมดเวลาไปกับการสื่อสารแบบไหน เพื่ออะไรกันแน่?6.รักแร้คือสิ่งประดิษฐ์ของโลกโพสต์โมเดิร์นครับ ซึ่งผมไม่อยากจินตนาการว่า ยุคอนาคตจะมีซอกไหนของร่างกายที่โดนทำมาใช้เป็นพื้นที่การตลาดอีก

  15. 7.เรื่องราคานี่ถกเถียงกันมานานมาก บางคนบอกว่าบ้านเราหนังสือราคาถูกแล้วนะ แต่เขาคงลืมไปว่าหนังสือสำหรับเด็กที่เราเห็นในร้าน มักมีราคาแพงแบบไร้สาเหตุเสมอ ใครได้ใครเสียจากจุดนี้ ถามคนใกล้ชิดวงการการศึกษาดูก็พอเห็นภาพครับ

  16. 8.เอ็มวีและเพลงเห็นหมีหนูไหม โดนด่าจากหลายสื่อครับ ว่าล่อแหลมและไม่ส่งเสริมศีลธรรมอันดีอะไรให้สังคมเลย ส่อเสียดถึงความต่ำชั้นทางศิลปะของผู้แต่งมากๆ ที่น่าแปลกคือ ไม่มีหน่วยงานทางวัฒนธรรมอะไรมาสนใจเลยครับ สงสัยมัวเอาเวลาไปเซนเซอร์นมชิซุกะ กับเซนเซอร์หุ่นตั้งโชว์ในรายการวิทยาศาสตร์เสียหมดปล.ไลฟ์สเปซไม่อนุญาตให้คอมเมนท์ยาวๆ เลยแยกเป็นหลายคอมเมนท์ ขออภัยด้วยครับ

  17. คัทเอาท์..เห็นด้วยนะค่ะ คิดว่าทำด้วยมือ ร่วมแรงร่วมใจกัน เมื่อสำเร็จก้อเกิดความภาคภูมิใจ..และมีคุณค่าทางจิตใจมากกว่าโฆษณา.. เดี๋ยวนี้เยอะแยะ ..เรื่องรักแร้ขาว เรื่องผอม คงเป็นที่ถูกใจของชาย..55+

  18. อย่างนี้ต้องให้ลองไปดูโฆษณาทีวีของประเทศเพื่อนบ้าน อย่างลาวดูนะค่ะ(ไปดูทีวีที่อ.สังคม จ.หนองคาย จะรับได้ทั้งของลาวกับเวียดนามเลยค่ะโดยที่ไม่ได้ต่อเคเบิ้ล)เคยเห็นโฆษณาโอวัลติน ของเขาแล้วเข้าท่าจริงๆในภาพจะมีเด็กผู้ชายกินโอวัลตินแล้วแข็งแรงมีภาพว่าเข้าไปตีระฆังในวัดให้เสียงดังด้วยอืม…แต่ของไทยโฆษณาโอวัลตินแค่ขี่จักรยานเข้าไปที่ทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง เออ แล้วมันแข็งแรงยังไง อิอิ แค่ขี่จักรยานเล่นเฉยๆปล.ยังไม่หนีไปไหนค่ะ

  19. สาระแน่นเปรี๊ยะ ทั้งเอนทรี่ทั้งคอมเม้นท์หันมาดูใกล้-ใกล้ตัว มีให้เห็นเพียบเลย

  20. เค้าชอบที่พี่ฮัดเขียนทุกเรื่องเลยรู้สึกว่า คิดเหมือนกัน 555ปล โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องรักแร้ขาวเนี่ยมันมีนัยสำคัญมากมั้ยเนี่ย คบใครสักคน หรือคิดจะช่วยใครสักคน ต้องไปเปิดจักแร้เค้าดูก่อนที่จะช่วยหรอ ก็ไม่!!โฆษณาชอบทำให้เขวเรื่อยเร้ยบรึ๋ยยยยยย

  21. เดี๋ยวพรุ่งนี้เข้ามาอ่านใหม่อีกรอบนะ

  22. เพียบเลย ทุกหนแห่ง เป็นเหมือนกันหมด

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s