life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

มาหานคร – มุมมองจากคนเมืองหลวงและบทสนทนาที่ประดักประเดิด

7 Comments

 

>มาหานคร เป็นหนึ่งในหนังสั้นจำนวนเก้าเรื่อง ในโปรเจ็ค “สวัสดีบางกอก” ทางช่องทีวีไทย ออกฉายเมื่อวันที่ 19 ก.ค. 2553

โดยในตอนนี้ได้ผู้กำกับฝีมือดี “คุณอาบัณฑิต” มากำกับ ก่อนที่คุณอาจะเสียชีวิต

          หนังเล่าเรื่องของ-สน-(ต๊อก ศุภกร) และ-ไม้-(ทราย เจริญปุระ) คู่สามีภรรยาที่ใฝ่ฝันว่าสักครั้งหนึ่งในชีวิต

จะได้เข้ามาถ่ายรูปกับสัญลักษณ์กรุงเทพฯ อย่างในโปสการ์ดรูปพระปรางค์วัดอรุณฯที่สนเอามาโชว์ให้ไม้ดู

          และแล้ววันหนึ่งโอกาสก็มาถึง เมื่อทั้งคู่ถูกหวย จึงได้เดินทางเข้ากรุงเทพฯ พร้อมย่าม 1 ใบและกล้องถ่ายรูปที่พึ่งซื้อมา

ทั้งสองไปถ่ายรูปคู่กับวัดอรุณฯ (ตามในโปสการ์ด) ด้วยเข้าใจว่านี่คือสัญลักษณ์กรุงเทพฯ

และถึงมารู้ภายหลังจากอาแปะที่ช่วยถ่ายรูปให้ (โดยคิดเงิน)

ว่าแท้จริงแล้ววัดอรุณฯกลับอยู่ที่ฝั่งธนบุรี ไม่ใช่ฝั่งพระนคร

สนและไม้จึงต้องเดินทางเพื่อถ่ายรูปคู่กับสัญลักษณ์ที่แท้จริงของกรุงเทพฯต่อไป

          เข้าใจว่าหนังต้องการจะสอดแทรกเกร็ดความรู้เกี่ยวกับประวัติของสถานที่สำคัญในกรุงเทพฯลงไปด้วย

จึงพยายามยัดเยียดผ่านบทสนทนาของตัวละครที่ทั้งคู่ได้ไปพบเจอ

ซึ่งทำให้กลายเป็นบทสนทนาที่ขาดความสมจริง ประดักประเดิด

ไม่ว่าจะเป็นการอธิบายอย่างละเอียดของอาแปะในฉากวัดอรุณฯ

คนขับตุ๊กๆ ที่รู้จัก สะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ ว่าคือ สะพานพุทธฯ

เด็กหนุ่มยืนตกปลาที่สะพานพุทธฯ ที่รู้ว่าสะพานพุทธฯ สร้างเมื่อสมัยรัชกาลที่เท่าไหร่

และรู้ว่าวัดพระแก้วสร้างพร้อมกับการสถาปนากรุงเทพฯเป็นเมืองหลวง

แถมยังเรียกวัดพระแก้วว่า “วัดพระศรีรัตนศาสดาราม” แบบเต็มยศ

คำพูดของทหารยามหน้าวัดพระแก้ว หรือแม้แต่คนที่เดินผ่านมาและบอกว่านี่คือ “วัดเชตุพล”

ทั้งๆที่ใครๆเขาก็เรียกว่า “วัดโพธิ์” มากกว่า “วัดเชตุพล” กันทั้งนั้น

          สนและไม้เดินอยู่ในกรุงเทพฯจนกลับบ้านไม่ทันค่ำ จึงจำต้องหาที่นอนในสวนสาธารณะริมถนน

เมื่อตื่นมาในตอนเช้าทั้งคู่ก็ได้รู้ว่าย่ามที่ใส่เงินและกล้องถ่ายรูปที่ได้ตะเวนถ่ายมาเมื่อวานถูกขโมยไปหมดแล้ว

          ภาพของคนต่างจังหวัดที่ไม่เคยเข้ากรุงเทพฯ (ที่เขาว่าเป็นเมืองศิวิไลซ์) และมีความฝันที่จะได้เข้ามากรุงเทพฯสักครั้งในชีวิต

ภาพความไม่รู้ประสีประสา โดนหลอก เป็นการมองภาพของคนต่างจังหวัดผ่านสายตาของคนกรุงเทพฯ

ไม่ว่าความคิดที่ว่ากรุงเทพฯเป็นเมืองที่ใครๆก็อยากมาในความหมายของความเจริญ ความทันสมัย

การอธิบายความรู้ เกี่ยวกับสถานที่ต่างๆในหนังสั้นเรื่องนี้ ก็คือการอธิบายให้กับความไม่รู้ประสาของคนบ้านนอกนั่นเอง

          หากเปรียบ สนกับไม้ คือตัวแทนของคนต่างจังหวัด ที่เข้ามาหางานทำ

รูปในโปสการ์ดที่สนติดตัวมา คือ ตัวแทนของความฝันอันสวยสดงดงาม

ย่ามที่ใส่โปสการ์ด เงิน และกล้องถ่ายรูป ที่โดนขโมยไป เปรียบได้กับ การโดนขโมยความฝัน โดยฝีมือ ความเป็นจริง (ที่ไม่งดงามนัก)

ขณะที่ “ความฝัน” ถูกขโมยไป

“ความจริง” คือการดิ้นรนหางานทำ และ การขายแรงงาน(เพื่อค่าแรงขั้นต่ำ) เพื่อที่สักวันจะได้มีเงินมีทองกลับบ้าน

บ้าน ที่ความฝันกับความจริง อยู่ในที่ที่เดียวกัน 

 

1/3

   

2/3

   

3/3

   

หมายเหตุ – บทวิจารณ์หนังสั้นเรื่องนี้เป็นความเห็นและการตีความของผู้เขียนเองทั้งสิ้น

– บทวิจารณ์นี้เป็นการทดลองเขียนบทความวิจารณ์และตีความหนังของผู้เขียนเป็นครั้งแรก ซึ่งคงมีข้อผิดพลาดอยู่ไม่น้อย จึงขออภัยในความอ่อนด้อยของผู้เขียนมา ณ ที่นี้ด้วย

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

7 thoughts on “มาหานคร – มุมมองจากคนเมืองหลวงและบทสนทนาที่ประดักประเดิด

  1. การที่คนต่างจังหวัด เข้ากรุงเทพ แล้วโดนเหตุการณ์อย่างสองคนนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของคำนิยมที่ว่า คนกรุงฯใจร้าย ใจแคบ หลอกหลวง หรือป๋าว…แต่ในความเป็นจริง คนหลอกหลวง คนใจร้ายที่ว่า อาจจะเป็นคคนต่างจังหวัดที่เดินทางเข้ามาในกรุงฯก่อนเค้าก็ได้….

  2. หนังสั้นชุดนี้มีหลายเรื่องมากที่ฉายทางทีวีไทย ผู้กำกับก้อคุณภาพน่าดูมาก ^^

  3. เพลงประกอบเพราะ…โดย ปราบดา หยุ่น วงไต้ฝุ่น เคยได้ดูตอน Bangkok Blue กำกับโดย อาทิตย์ อัสสรัตน์ กับ เสนห์บางกอก กำกับโดย ปรัชญา ปิ่นแก้ว ล่าสุด สันติ แต้พานิช น้องชายโน๊ตอุดมกำกับเรื่อง กรุงเทพที่รัก และเรื่องสุดท้ายที่จะฉายคือ ผีมะขาม กำกับโดย คงเดช จาตุรนต์รัศมี คนคุณภาพอีกเช่นกัน คอยชมได้ จันทร์ที่ 16 ส.ค.นี้ สองทุ่มยี่สิบ อิอิ

  4. ผมชอบวิธีการจบเรื่องของเค้านะครับ"บ่เป็นหยังดอก คนบ้านนอกคือกัน . ."ประโยคเดียว แทบจะสรุปหนังทั้ง 30 นาที

  5. อ่าา.. ไม่เคยดูโทรทัศน์เลย เลยไม่รู้ว่ามีอะไรดีๆแบบนี้ด้วยสำหรับเรื่องนี้ถ้าฉากหลังมันเป็นยุคเก่ากว่านี้หน่อยน่าจะเวิร์กกว่าแฮะ

  6. พี่ฮัดคะ..เด็กบ้านนอกมาดูทางนี้ค่ะ..เวลาพี่ชายมาส่งขึ้นรถที่หมอชิต เขาจะห่วงมาก"ทำหน้าตาให้มันฉลาดหน่อย" ประมาณว่าขี้เกียจตอบคำถาม เพราะถ้าใครหน้าบ้าน บ้าน(นอก)จะโดนรุมกันเยอะค่ะรู้สึกจะมีคนแปลกหน้าเข้ามาแสดงน้ำใจกันเยอะดีค่ะ

  7. รู้แค่ว่า คนดูคนเนี้ย เก็บทุกรายละเอียดของอารมณ์จริงๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s