life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

อย่า

17 Comments

อย่าพูดคำว่า รัก พร่ำเพรื่อ

อย่าบอกว่า คิดถึง บ่อยจนคุณไม่ได้รู้สึกจริงๆ

อย่าให้ คำมั่นสัญญา ง่ายๆ

อย่าเอ่ยคำว่า ขอโทษ บ่อยๆกับการผิดสัญญา

อย่าทำให้ฉันรู้สึกว่า

สิ่งที่ให้ฉันมา

เป็นเหมือนสายฝนที่โปรยปรายไปทั่ว

มิได้เจาะจงหยดลงมาบนเม็ดทรายที่แห้งผากเพียงเม็ดเดียว

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

17 thoughts on “อย่า

  1. ใช่เลย เห็นด้วยอย่างยิ่งจ้า ^_^

  2. อ่านแล้วก็เศร้าเลยค่ะเพราะทุกอย่างได้ทำทั้งหมดสิ้นแล้ว TT

  3. จริงครับ โดยเฉพาะคำขอโทษ พูดพร่ำเพื่อ บ่อยๆ ไม่ดีเลย

  4. รักเธอจัง…..ตรูเบื่อ
    คิดถึงนะ…….ตรูเบื่อกว่า
    เค้าขอโทษ…..ขอโทษเรื่องรัยว่ะ ไม่เห็นรู้เรื่อง
    สัญญาจ๊ะ….สัญญาทำไม เป็นรัยกัน
     
    เอนทรี่นี้โดนใจนู๋มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ชอบอ่ะ สุดยอดดดดดด มีช่วงนึง รู้สึกเหมือนที่พี่เขียนหมดเลย ><!
    โคตรโดนอ่ะพี่ เอาไป 10 ดาวเลย ^^

  5. เห็นต่างหน่อยนะคะ
    รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ยินคำเหล่านี้
    เพราะมันคือน้ำทิพย์ชะโลมใจ

  6. เน้นคุณภาพดีกว่าปริมาณ
    แต่ปริมาณเยอะๆก็ทำให้คุณภาพดีขึ้นได้นะครับ
     
    อืมมม ไม่งงนะ

  7. โอ้ๆๆๆ

  8. อารมณ์ซึ้ง..
     
    ช่วงนี้ไม่เจอเลยหวะ
    ทรายโคดดดดดดดยุ่ง
    เหนื่อยจริง
     

  9. ก็ใช่..(จุ๋ม)

  10. ความรัก สร้าง มิตรภาพ
     
    ความรัก ทำลาย มิตรภาพ
     
    คนแยกย้าย…หายจาก
     
    ทิ้งให้ความรัก…ลอยนวล.

  11. คำพูดไม่จริงใจ เท่าการกระทำ

  12. เธอจะว่าอะไรไหม ถ้าทุกคำรักที่ดูพร่ำเพื่อ
    ฉันกลั่นกรองออกมาจากใจ
     
    (อ้วกันไปเลยเซ่)

  13. บางครั้ง .. คำพูดที่ฟังพร่ำเพรื่ออาจคงอยู่ยาวนานกว่า คำที่เจาะจงให้ประทับใจ .. ครั้งเดียว ซึมผ่าน แล้วจางหายผมพูดพร่ำเพรื่อเพราะอยากให้เธอรู้ว่าห่วงใยปล. ชอบคอมเม้นท์เอียวแฮะ (ไม่อ้วก มีภูมิต้านทานดี)

  14. คำพูดของฉันครึ่งหนึ่งนั้นมันไร้ความหมายแต่ฉันก้ยังพูดไปเพื่อให้อีกครึ่งไปถึงเธอ
    คาริล ยิบราน

  15. อ่านคอมเม้นต์แล้วนึกถึงเรื่องของตัวเองเรื่องหนึ่งอยากเล่าให้ฟัง ไว้เขียนใน entry หน้าแ้ล้วกัน

  16. อ่า .. ผมก็เป็นนะครับที่ว่า อยากมีบ้านสักหลังในที่ที่สงบ เพื่อไปใช้เวลาสบาย ๆ อยู่กับมันพักหลัง ๆ นี่ผมเริ่มอาการหนัก บางครั้งผมเบื่อเมืองหลวง จนอยากออกไปอยู่ต่างจังหวัดมาก ๆแต่ก็ได้เพียง หยิบนิยายดี ๆ ที่มีฉากเป็นชนบทมาอ่าน แล้วปล่อยใจตัวเองล่องลอยไปตามเนื้อเรื่องบางครั้ง ก็หยิบเอาภาพถ่ายที่เคยไปถ่ายมาดู นึกถึงความรู้สึกที่ได้ย่ำไปบนผืนหญ้า มันก็หายเหนื่อยได้บ้างตอนแรกที่เป็นแบบนี้นึกว่าเพราะตัวเองอายุมากขึ้น แต่ไม่ใช่นะ เพราะผมยังวัยรุ่นอยู่เลย วัยรุ้นนนน

  17. เป็นคนนึงที่ไม่อยากพูดคำว่าคิดถึงถ้าไม่คิดถึงจริงๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s