life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

friendship

7 Comments

friendship = (n.) มิตรภาพ

friendship = (n.) เรือมิตรภาพ – มิตรภาพของเพื่อนที่ลงเรือลำเดียวกัน

friendship book = สมุด friendship ที่เอาไว้เขียนยามต้องจากลากัน ส่วนใหญ่จะเขียนตอนจบการศึกษา

 

     ผมไม่มีสมุด friendship มีแต่เสื้อนักเรียนที่เพื่อนๆช่วยกันละเลงซะเต็มเสื้อในวันสุดท้ายของชีวิต ม.ปลาย

หลังจากวันนั้นผมเก็บใส่ถุงพลาสติกซุกๆทับๆไว้ในตู้เสื้อผ้า(โดยไม่ซัก)และไม่เคยเปิดถุงมาดูอีกเลย

ไม่แน่ใจด้วยว่า ณ วันนี้มันยังอยู่หรือเปล่า?

 

ช่วงชีวิตสมัยมัธยมมันเลือนๆไปมาก แทบจะนึกอะไรไม่ออกเลยในช่วงเวลานี้

หากความจำในสมัยมหา’ลัยยังแจ่มชัดอยู่เสมอยามนึกถึง

อาจเป็นเพราะ…

มันเป็นช่วงเวลาที่เราได้ทำสิ่งที่เราอยากทำมากที่สุด

เป็นช่วงเวลาที่เราเป็นตัวของเราเองมากที่สุด

 

– ทำไมระยะนี้ผมเกิดอาการ Nostalgia บ่อยเหลือเกิน –

 

เพื่อนที่เคยลงเรือลำเดียวกัน

เมื่อถึงจุดๆหนึ่งแต่ละคนก็ต้องมีเรือเป็นของตนเอง

ต่างพายแยกย้ายกันไป

หลายคนมีโอกาสผันตัวเองเป็นกัปตันมีหน้าที่นำพาลูกเรือของตนไปให้ถึงฝั่งโดยปลอดภัย

 

friendship?

ยิ่งระยะทางไกลเท่าไร เรือแห่งมิตรภาพลำนี้ก็เหลือจำนวนผู้ร่วมเดินทางน้อยลงเรื่อยๆ

จนวันหนึ่งต่างคนอาจเหลือเพียงความทรงจำ ว่า…

ได้เคยขึ้นเรือลำเดียวกันมาก่อน

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

7 thoughts on “friendship

  1. อาจเปนไปได้ว่าเริ่มแรกอยู่เรือคนละลำก่อนอยู่แล้ว
    แต่อยู่ในห้วงสมุทรเดียวกันแม้อยู่ห่างไกลกัน แม้ร่วมเดินทางไปด้วยกันมาก่อนจะพลัดพราก
    เชื่อว่าครั้งหนึ่งของกาลเวลายาวนานอาจโคจรมาพบกันอีกครั้ง
    ขอเพียงเราไม่สละเรือของเราเองไปเสียก่อน

  2. หากมีใครมาถามว่าระหว่างชีวิตในรั้วมัธยมกับทรงผมหัวเกรียนกับชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยกับผมสไตล์เกาหลี(เหนือ) ผมจะชอบช่วงเวลาไหนมากกว่า
    ผมสามารถตอบได้อย่างไม่รีรอเลยว่า "จีนจะเป็นเจ้าเหรียญทอง" อุ้บขอโทษที่เล่นมุขฝืด
     
    ผมตอบได้ทันทีว่า ช่วงชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยสิ(ฟ่ะ)
    เหตูการณ์ในรั้วมหาวิทยาลัยมันเป็นช่วงที่เราเพิ่งห่างจากขอบรั้วเพียงแค่ไม่ถึง 1 ปี เลยอาจจะเป็นห้วงเวลาที่เรายังมีความอุ่นๆอยู่จึงเกิดความผูกพันธ์มากกว่าช่วง ม. ปลายที่ผ่านมาหลายปีหรือเปล่า?
    อาจจะใช้แต่ไม่ทั้งหมด
     
    ชีวิต ม.ปลาย ผมไม่ได้มีความผูกพันธ์เท่ากับมหาลัย ไม่ใช่ว่าม.ปลายผมจะไร้เพื่อนแต่อย่างใด แต่พอหวนนึกกลับไป ม.ปลายผมใช่ชีวิตเหมือนกับเด็กซนๆทั่วไปที่ยังไม่รู้จักตัวตนความฝัน หรืออะไรก็ตามที่สร้างแรงบรรดาลใจ สิ่งที่ดึงดูดในขณะนั้นไม่พ้นเกมส์คอมพิวเตอร์และเพื่อนฝูงทะโมน มิตรภาพที่เกิดขึ้นก็เรียกได้ว่าฉาบฉวยเกินกว่าที่จะกอดคอร่วมหัวจมท้ายกันไปตลอดชีวิต  (แต่หลังจากจบม.ปลายผมก็ได้เพื่อนแท้ติดมาด้วย แม้จำนวนมันแทบนับนิ้วได้ แต่มิตรภาพดีๆมันสำคัญกว่าปริมาณอยู่แล้ว)
     
    ช่วงมหาวิทยาลัยผมเห็นด้วยกับ Hudkung ที่พูดถึงชีวิตในรั้วมหาลัยว่า  "มันเป็นช่วงเวลาที่เราได้ทำสิ่งที่เราอยากทำมากที่สุด
    เป็นช่วงเวลาที่เราเป็นตัวของเราเองมากที่สุด"
     
     ความเป็นตัวของตัวเองทำให้เราค้นพบว่าเราเหมาะสมที่จะคบหากับคนแบบไหน ความฝันของเราใครที่จะร่วมไปกับเราได้ ชีวิตและตัวตนที่เราค้นพบในมหาลัยทำให้เราเจอคนที่สามารถร่วมลงเรือลำเดียวกัน โดยที่เรือลำนั้นเราเป็นคนสร้างหรือขอติดไปด้วยก็สุดแล้วแต่
     
     

  3. เอ่อ..ขออภัยครับที่เขียนคอมเมนท์ยาวเกินจนเกือบจะเป็นบทความไปซะอย่างงั้น -*-

  4. เพราะมันไม่มีอะไรอยู่กับเราตลอดไป

  5. เราทำสมุดเฟรนชิฟหายไปแล้วอ่ะ

  6. จนวันนึงอาจเหลือแค่เราและความทรงจำที่ลางเลือนว่าเคยมีใครอยู่บนเรือรำเดียวกับเราบ้าง
     
    สำหรับทรายชอบช่วงมัธยมมากกว่าว่ะพี่
    ช่วงมัธยมที่เรามีเพื่อนที่โตมาด้วยกัน
    คบกันมาตั้งแต่เด็กแบบไม่มีฟอร์มไม่มีแง่อะไรทั้งนั้น
    มันเป็นชีวิตที่มีความสุข ไม่ต้องมีเรื่องเครียดมากมาย
    แต่ช่วงมหาลัย ใช่นะได้ทำสิ่งที่เราฝันสิ่งที่เราต้องการ แต่ตอนมัธยมเราก็ได้ทำสิ่งที่เราฝันและต้องการในความคิดของเด็กมัธยม โดยที่มีเพือนที่เราเชื่อกันในสมัยนัน้ว่าเป็นเพื่อนแท้เพื่อนตายอยู่ข้างๆเสมอ
    ถึงตอนนี้เข้ามาอยู่ในช่วงมหาลัยได้หลายปีแล้ว แต่ถ้าจะต้องนึกถึงความทรงจำที่ชัดเจนที่สุดก็ยังเป็นช่วงมัธยมอยู่ดี
     
     
     

  7. "แค่เพียงความทรงจำ" บางครั้ง นั่นก็เยี่ยมมากแล้วครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s