life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

สายตาสั้น

Leave a comment

ผมเป็นคนสายตาสั้น

ขณะนี้ก็ถือว่าสั้นเอาการอยู่แต่จำไม่ได้แล้วว่าสั้นเท่าไร

 

จำได้ว่า รู้ตัวว่าสายตาสั้นครั้งแรกก็ตอนวัดสายตาตอนสอบเข้า ม.1

ตอนนั้นสายตาคงไม่สั้นมาก

เพราะได้มาใส่แว่นครั้งแรกตอน ม. 3 วัดสายตาได้สั้น 150

เป็นแว่นตากรอบเหล็กสีดำเชยๆ กรอบรูปทรงหยดน้ำ

จากนั้นสายตาก็สั้นลงทุกปี ปีละ 50

สมัยผมอยู่มัธยมเลยต้องไปตัดแว่นใหม่ทุกปีและก็เปลี่ยนกรอบใหม่ทุกปี

มาใช้กรอบเดิมๆ เปลี่ยนแต่เลนส์ 2-3 ปีถึงเปลี่ยนกรอบทีก็ตอน ม.ปลายจะเข้ามหาวิทยาลัย

ช่วงอยู่มหาวิทยาลัย สายตาก็ไม่ค่อยสั้นเพิ่มขึ้นเท่าไร ก็เลยไม่ได้เปลี่ยนเลนส์ทุกปีเหมือนก่อนหน้านี้

 

ตอนก่อนที่จะต้องใส่แว่นก็เห็นคนใส่แว่นแล้วรู้สึกเท่ห์จัง

ตอนที่ใส่แว่นใหม่ๆก็ยังรู้สึกเท่ห์อยู่

พอนานๆเข้า จากความเท่ห์ก็รู้สึกเป็นภาระและทำให้ประกอบกิจกรรมบางอย่างไม่สะดวก

เล่นกีฬาก็ต้องระวัง

ว่ายน้ำก็มองอะไรไม่ค่อยเห็น

ฝนตกก็แว่นมัว

ออกจากที่อากาศเย็นๆ แว่นก็เป็นฝ้า

เคยคิดว่าจะใส่คอนแท็กเลนส์

แต่ก็มีคนทักท้วงว่าใส่แว่นจะดูดีกว่า

ลองส่องกระจกดูแล้วก็คิดว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ

บางทีแว่นตากับผมอาจเกิดมาคู่กันก็ได้

หากขาดแว่นอาจทำให้ดูหน้าตาแย่ลง(จากที่ดูแย่อยู่แล้ว)

 

คิดอยู่ว่าหากเก็บเงินได้ก็จะไปทำเลสิก

แต่หากไปทำแล้วก็คงต้องใส่แว่นเหมือนเดิมแต่ไม่ต้องใช้เลนส์สายตา

ไม่งั้นอาจต้องไปทำศัลยกรรมหน้าตาเพิ่ม

อย่างไรก็ตามผมก็ยังอยากดูโลกชัดๆด้วยเลนส์ตาตัวเองมากกว่า

ผมอยากมองบรรยากาศรอบๆสระน้ำเวลาไปว่ายน้ำชัดๆ…สักที

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s