life is short, the stories.

share our Idea & Stories.

Song

Leave a comment

หลายวันก่อน ผมทำความสะอาดบ้านครั้งใหญ่ (อย่างน้อยก็ใหญ่กว่าแค่ปัดกวาดเช็ดถูในรอบ 2-3 ปีนี้)
หลังจากรื้อลังหนังสือที่บังตู้เก็บเทปเพลงออก ก็ทะยอยเอาเทปมาทำความสะอาด และจัดเรียงใหม่
หลายต่อหลายม้วน เป็นม้วนที่เคยชอบ แต่ก็หลงลืมไปตามกาลเวลา
ผมเลือกบางม้วนออกมาฟัง
ภาพเวลาในอดีตก็ค่อยๆผุดขึ้นมาจากความทรงจำเก่าๆ

เขาว่ากันว่า เพลงที่เพราะที่สุดจะอยู่ในช่วงที่เรายังเป็นวัยรุ่น นักศึกษา
เห็นจะจริง…
หลังจากที่หลายต่อหลายเพลงเก่าๆผ่านเข้าไปในรูหู และความรู้สึก

ผมชอบฟังเพลง และคิดว่าหลายต่อหลายล้านคนบนโลกใบนี้ก็คงชอบฟังเพลง
แต่จะฟังมากฟังน้อยก็แล้วแต่คน
บางคนต้องฟังอยู่ตลอดเวลา
ผมไม่ใช่คนอย่างนั้น
หลายครั้งที่ผมก็ชอบอยู่กับความเงียบ
ความเงียบก่อให้เกิดจินตนาการได้มากกว่า

ผมเห็นหลายคนต้องมี mp3 ติดตัวฟังอยู่ตลอดเวลา
เขาอยู่ในโลกส่วนตัว
โลกที่มีเพลงเป็นเพื่อน
ประโยชน์ของเพลงอย่างหนึ่งก็คือ
"การกันตัวเองออกจากโลกภายนอก และกักเราไว้กับโลกส่วนตัว"

เคยมีคนบอกผมว่าข้อแตกต่างระหว่าง Sound กับ Noise
ก็คือ
เสียงที่ถูกใจเราก็คือ Sound
ส่วนเสียงที่เราไม่ชอบก็คือ Noise
บางเพลงจึงเป็น Sound สำหรับบางคน
แต่ก็เป็น Noise สำหรับบางคนเช่นกัน

ในหนังเรื่อง-รักแห่งสยาม-มีคำโปรยไว้ว่า
"คุณมีเพลงรักเป็นของตัวเองหรือยัง?"
ผมถามต่อว่า…
ถ้ามีแล้ว
เพลงของคุณเป็นจังหวะอะไร?

Author: hud-tsu-ka

I'm not a nice guy but I wanna be a good guy.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s